1945: briefje verstopt in Zweeds brood

Door Cees van Paassen *)

Het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 herinner ik mij goed: ik zag de brand vanuit Poeldijk met rook en vuur boven de stad. In 1941 liep de Duitse Ortskommandant met 10 soldaten over de Vredebestlaan en ons huis op nummer 132. Hij eiste twee kamers op voor twee soldaten. De namen van deze moffen liggen vast in mijn geheugen: Walter Jonas en Alfred Jolenski, allebei zo’n 17 jaar jong. Vanuit het Ockenburghse bos schoten de moffen**) de V1- en V2-raketten af op Engeland. Een V1 had na de lancering een probleem en viel op een tuindersbedrijf in de buurt van Naaldwijk.

De moffen lieten die na een paar dagen ontploffen met alle gevolgen van dien. Wij gingen glas rapen en helpen, dit was ontzettend. Door de oorlog ontstond er een geweldige hongersnood. De mensen gingen op zoek naar voedsel bij tuinders, ook bij ons, net als bij de familie Peek. In maart en april 1945 stonden de moffen toe dat alleen Zweedse vliegtuigen voedsel boven Nederland mochten droppen. De Zweden waren neutraal, zij dropten ook bij het Ockenburghse Bos.

Broeder Jakob vertaalde briefje
Wij kregen 2 grote broden, wat kaas en koek. Mijn moeder sneed een brood open, tot haar verbazing vond zij een stukje papier met naam en adres “Carin Möller, Dragaregatan 2a, Ystad Sverige”. Wij wisten niet waar dat was. Ik liet broeder Jakob van de Bartholomeusschool het adres zien en hij vertelde, dat Ystad in Zweden lag. Hij werkte er enkele jaren en sprak Zweeds. Broeder Jakob stelde voor Carin een brief te sturen. Zo ontstond een schriftelijke uitwisseling tussen Carin en Cees. Ik kreeg een foto van haar. Na een paar jaar verdwenen de contacten in de eeuwigheid, maar blijven voor altijd in mijn herinnering. Ik leerde een paar Zweedse woorden. “Tack sa mycket, vi ses snart” (heel erg bedankt en tot snel)!.

*) Geboren op 28 augustus 1934, aan de Vredebestlaan 132 in de ‘serristenwoning’ van Arnold van Paassen. De 4 zonen van mijn opa Willem, Arnold, Jan en Leen lieten daar elk een villaatje bouwen. Ik huwde in 1965, werkte wereldwijd voor DSM en NSM Sluiskil. Het van oorsprong Noorse bedrijf YARA nam de bedrijven over en ik werd in 1979 verzocht in Europa te gaan wonen; wij vonden een leuk stekje in Tervuren, België.
**) Moffen: scheldwoord voor Duitsers.

Foto 1: Vertaalde brief van Carin Möller en de enveloppe

Foto 2: Boodschappenlijstje van familie Möller voor pakketten

Foto 3: Carin Möller en het begin van haar eerste brief aan Cees

Author: Poeldijk

Geef een reactie