‘Echt bruin café voor Poeldijk zit er niet meer in’

Door Nelly Schouw-Zaat

Vier maanden lang liep Elly Hazewinkel (61) rond met pijn in haar buik. ‘Hoe vertel ik het mijn klanten?’ De boodschap dat zij en haar man Henk café De Luifel zouden gaan sluiten… Dat het gezellige en gemoedelijke etablissement er over een paar maanden niet meer is. Geen drankje meer op de kruk, geen lekker menu voor de passant met trek. Geen nazit voor mensen die hebben vergaderd. Elly en Henk hakten samen de knoop door. De beslissing was gevallen en het moest nu verteld worden. ‘Ik wilde het niet langer uitstellen. De mensen moesten het nieuws van ons zelf horen. Niet van derden. Maar o, wat had ik het er moeilijk mee..!’

Op 1 augustus is café De Luifel aan de Dr Weitjenslaan dicht. ‘Het wordt dan Maison De Luifel’, grapt Elly tegen Poeldijk Nieuws. Anders gezegd: het royale pand wordt omgebouwd tot appartementen. Boven komen twee maisonnettes en beneden twee appartementen voor senioren. Elly en Henk betrekken één van de woningen beneden. ‘Wij willen hier niet vandaan. De Dr Weitjenslaan is de mooiste straat van heel Poeldijk met zijn prachtige bomen en statige huizen. Dichtbij het centrum, onze eigen vertrouwde buurt en veel lieve mensen om ons heen. Dat vind je nergens’.




‘Het patroon van stappen is anders’
Het is eigenlijk plan B, bekent Elly. Het was de bedoeling het café te verkopen, zodat het een horecavestiging zou blijven. Nadat het bijna twee jaar lang zonder succes te koop stond besloten Elly en Henk over te schakelen op de tweede optie. ‘Wij zagen dat De Luifel voor een nieuwe eigenaar een grote investering zou worden. Het gaat niet alleen over de overnamekosten, maar vooral aanpassingen en onderhoud. Wij werken nog onder de horecaregels van vóór 1998. Nu zijn bouwkundige en milieueisen heel anders, ingrijpender en dus ook duurder. En er is meer: de samenleving verandert. Ik geloof niet dat er in de toekomst nog plaats is voor een echt bruin café zoals De Luifel. Jongeren die de horeca bezoeken besteden hun geld anders. Tien of twintig jaar geleden kwamen hier heel veel jongeren. Ik kan rustig stellen dat wij een vaste groep van zestig klanten tussen de 18 en 30 jaar hadden. Zij gaan nog wel graag uit, maar het stappenpatroon is anders en gaan naar festivals. Weet je dat er in Nederland elk jaar 850 muziekfestivals zijn? Gemiddeld twee per dag! Bezoekers besteden dan een flink bedrag aan toegang, reizen, eten en drinken,- reken maar uit. Dan blijft er niet veel over om ook regelmatig naar de plaatselijke kroeg te gaan waar je met elkaar kunt praten en elkaar nog kunt verstaan’.

‘Poeldijk verandert door jongere bevolking’
Toch is ‘De Luifel’ tot vandaag de dag een gezellige huiskamer in Poeldijk, vooral voor de wat oudere vaste stamgasten. Juist aan die klanten moesten Elly en Henk Hazewinkel hun pijnlijke besluit meedelen dat de zaak dicht gaat. Toen het hoge woord er eenmaal uit was voelde Elly zich opgelucht. Het vak van kroegbaas of -bazin is mooi en boeiend. ‘De mensen die zich hier thuis voelen leggen soms hun ziel en zaligheid op tafel. Het is vaak ‘horen, zien en zwijgen’ en dat respecteer je. Er heerst een sfeer van vertrouwen. Maar het is een zwaar bestaan met veel sjouw-werk en dat ga je merken op deze leeftijd. Henk zit al ruim veertig jaar in dit vak. Hij heeft onder meer bij Droog in Naaldwijk gewerkt en wij zijn nu al 24 jaar hier in Poeldijk gevestigd. Onze twee dochters hebben zelf een gezin en we hebben twee kleinkinderen. Langzamerhand moet je dan vooruit kijken en gaan werken aan een ander bestaan in de toekomst. En weet je, Poeldijk verandert door een jongere bevolking. Die wil ook graag gezelligheid buiten de deur. Misschien niet meer in een bruin café zoals De Luifel, maar een bistro en misschien in een gelegenheid met dubbele bestemming zoals een service-zaak of iets anders. Er komt heus wel weer iets leuks in de plaats van De Luifel’.




Eindfeest vóór definitieve sluiting
Zal zij de bar en de keuken missen? ‘Ach het is een mooie tijd geweest. Vooral de vele evenementen hier waren hoogtepunten, zoals Rondje Poeldijk, het Varend Corso en de 11 kroegentocht. De sfeer is dan helemaal top. De mensen van Rondje Poeldijk kwamen hier altijd vergaderen, net als de Buurtpreventie. Er waren bruiloften, feesten en reünies, zelfs één keer een begrafenis!’ Er komt een eindfeest voordat De Luifel definitief als café dicht gaat. Dan willen Elly en Henk Hazewinkel een verkoop van het interieur organiseren. Want ja, het blijft altijd spectaculair in De Luifel. Tot aan de bel van sluitingstijd…

Geef een reactie