Ik pak de pen op: Jolanda van der Kamp

De pen is mij doorgegeven door mijn overbuurvrouw Chloé Adahé. Mijn naam is Jolanda van der Kamp en ik ben geboren aan de dr Weitjenslaan 1 in Poeldijk. Mijn vader was aannemer/metselaar; zijn opslagruimte, tevens werkplaats stond achter ons huis. Helaas hield het huwelijk van mijn ouders geen stand en ben ik met mijn zus Hélène alleen door mijn moeder opgevoed. Na de lagere school ging ik naar de LHNO aan de A.J. van Reststraat die in de volksmond de Huishoudschool genoemd werd. Alleen die naam al vond ik verschrikkelijk, ik had niets met het huishouden of alles wat daarmee te maken had (nog steeds!). Ik wilde veel liever naar de MAVO, daar gingen ook al mijn vriendinnen naartoe. Maar ja, mijn test was twijfelachtig, het kon vriezen of dooien! Nu zou je zeggen, proberen maar, maar toentertijd werd anders besloten. Toch heb ik een fantastische tijd op deze school gehad.

Het was ook in die tijd dat ik het uitgaansleven leerde kennen, dat begon met zondagsmiddags naar Soos ’67 nog in ‘Het Bondje’ aan de Voorstraat. Later naar De Leuningjes en ook de Wip-inn in Naaldwijk kwam in beeld. Inmiddels was mijn drang om door te leren volledig weggeëbd en ben ik na de school, die ik overigens met een prachtige cijferlijst heb afgerond, meteen in de kassen en met name in de bloemen gaan werken. Het was, als ik er nu op terugkijk een ruige tijd. Je ging van feest naar feest, veel lol, veel drank maar weinig diepgang! Zo heb ik eerst in de geraniums bij Enthoven aan de Wateringseweg gewerkt, daarna een paar jaar in de anjers aan de Vredebestlaan bij Ton Endhoven. Daarna nog een aantal jaren in de jaarrondchrysanten bij Gebr. Van Paassen aan de Scherpenhoeklaan en vervolgens weer in de anjers en fresia’s bij Gebr. Van Zijl aan de Bredenel. Hoewel ik al die jaren met veel plezier in de agrarische sector gewerkt heb, voelde ik lichamelijk dat de jaartjes gingen tellen, en besloot daarom het roer om te gooien. Ik deed cursussen voor digitale administratiewerkzaamheden bij AVO in Naaldwijk en volgde bij EVO2 nog een computercursus. Zo zegde ik uiteindelijk de bloemen vaarwel om verder te gaan met administratieve werkzaamheden. Een keuze waar ik tot op de dag van vandaag nooit spijt van heb gehad.




Het geloof
Maar er vond een nog hele andere grote ommekeer in mijn leven plaats. En dat is dat ik tot geloof gekomen ben, ik ben zoals je dat noemt tot bekering gekomen. Het omslagpunt voor mij kwam door een droom waarin de Here Jezus mij persoonlijk bij name geroepen heeft. Nu kun je denken ach ja, een droom, maar dit was anders! Vanaf die tijd ben ik me in de Bijbel gaan verdiepen en heb veel aan Bijbelstudie gedaan. Ook hier in Poeldijk bij de Hervormde kerk nam ik deel aan Bijbelstudieavonden over ‘Openbaring’, toen door ds. C. Lavooij gegeven. Waarlijk geloven is geen traditie, voor mij betekent het ook niet elke week trouw naar de kerk gaan. Hoewel dat natuurlijk goed is, uiteindelijk komt het erop neer, dat je niet alleen zondags Christen bent, maar alle dagen van de week. Het belangrijkste is dat je een levende relatie met Jezus Christus krijgt, gelooft in Zijn kruisdood en opstanding en God als Schepper en Enige waarachtige God gaat erkennen. Men denkt algauw, ‘wauw’ wat hoogdravend, ‘niets voor mij hoor’. Maar men beseft niet dat ieder mens Jezus Christus als zijn of haar Redder en Verlosser nodig heeft om eeuwig leven bij God te krijgen. Geloof me, als je echt tot bekering bent gekomen maakt de Heilige Geest je tot een ander mens. En als je de vreugde in de Heer eenmaal geproefd hebt kán en wíl je niet meer zonder. Het is zeker niet zo dat je dan gespaard blijft voor moeite en verdriet, maar je beleeft het anders, want door Zijn overweldigende Liefde geeft Hij je de kracht daar doorheen te gaan. Gods Geest leidt je elke dag opnieuw en vervult je met blijdschap, bemoedigt je en geeft je vrede in je hart. Ik ben dankbaar en blij dat ik door de genade Gods een kind van Hem mag zijn en dat ik kan zeggen: “Jezus Christus is mijn opgestane Heer en Heiland!” Waar ik kom en waar het kan wil ik dit graag uitdragen, maar zeker niet opdringen, want ieder mens moet immers zélf een keuze maken. De pen wil ik graag doorgeven aan Olga Bronswijk.

Share:

Author: Poeldijk

Related Articles

Geef een reactie